Η ΟΠΣΕ στο ετήσιο μνημόσυνο του στρατηγού Πλαστήρα

Filed in Τα Νέα της ΟΠΣΕ by on 11 Δεκεμβρίου 2017 0 Comments

Για μας τους Μικρασιάτες το άκουσμα Νικόλαος Πλαστήρας,   μας φέρνει στις μνήμες τον Μαύρο Καβαλάρη. Τον στρατιωτικό που με περίσσεια τόλμη και ανδρεία επικεφαλής του 5/42 Συντάγματος ήταν ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων, που τον ονόμασαν Καρά Πιπέρ (μαύρο πιπέρι) και το σύνταγμα του Σεϊτάν ασκέρ (στρατός του διαβόλου) αφού την περίοδο 1920 – 1922 έδωσε πολλές νικηφόρες μάχες στη Μ. Ασία.

΄Οταν κατέρρευσε  το Μέτωπο στο Αφιόν Καραχισάρ, τον Αύγουστο του 1922, ο Νικ. Πλαστήρας με τόλμη και αυτοθυσία, έδωσε πολλές μάχες υποχωρώντας τακτικά, μαζεύοντας στρατιώτες από διαλυμένες μονάδες. Με την καθυστέρηση που πρόβαλε στην επέλαση του εχθρού έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς πρόσφυγες να διαφύγουν, σώζοντάς τους από τους Τούρκους ενώ με υποδειγματικό τρόπο και ψυχραιμία οδήγησε τους στρατιώτες του στην έξοδο της Χερσονήσου της Ερυθραίας, στο Τσεσμέ όπου τα ελληνικά πλοία μετέφεραν τον Ελληνικό Στρατό στη Σάμο, Χίο και Μυτιλήνη.

Λίγες μέρες αργότερα γίνεται πρωταγωνιστής του κινήματος «Επανάσταση 1922», όπου συμβάλλει ουσιαστικά στην απομάκρυνση του Βασιλιά Κωνσταντίνου, την τιμωρία των ενόχων της Μικρασιατικής Καταστροφής και την διενέργεια εκλογών τον Δεκέμβριο του 1923. Τον Γενάρη του 1924 παραδίδει την εξουσία και αποσύρεται.

Για όλο το έργο του αγαπήθηκε πολύ από τους πρόσφυγες, στο σημείο να βαφτίζουν τα παιδιά τους με το όνομα του, ενώ συμβάλλει στην αποκατάσταση των προσφύγων προσφέροντας μεγάλες υπηρεσίες.

Ο Νικ. Πλαστήρας το Σάββατο 30 Ιουνίου 1923, θεμελιώνει έναν από τους 4 πρώτους προσφυγικούς συνοικισμούς της Αθήνας Τους Ποδαράδες, την σημερινή Ν.. Ιωνία. Και στις 9 Δεκεμβρίου 1923 είναι παρόν στα εγκαίνια του Συνοικισμού, μαζί με τον Πρόεδρο της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (Ε.Α.Π.) Χένρυ Μοργκεντάου. Μάλιστα ο πρώτος αιρετός δήμαρχος Ν. Ιωνίας Γεώργιος Φελέκης βαφτίζει τον γιό του Πλαστήρα προς τιμή του μεγάλου στρατηγού

Δεν θα αναφερθούμε στην πολιτική του σταδιοδρομία (τρεις φορές πρωθυπουργός). Θα αναφέρουμε μόνο ότι πέθανε πάμπτωχος πάνω σε ένα ράντζο σε ένα νοικιασμένο σπίτι.  Χαρακτηριστική είναι η αντίδραση του, όταν είναι άρρωστος και οι φίλοι του ενδιαφέρονται να του βάλουν ένα τηλέφωνο δίπλα στο κρεβάτι του. «Η Ελλάδα πεινάει και μένα θα μου βάλετε τηλέφωνο ; »

Την Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2017, πραγματοποιήθηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, το ετήσιο μνημόσυνό του, από τον Σύλλογο των Απανταχού εκ του Νομού Καρδίτσας καταγομένων.

                Η Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (Ο.Π.Σ.Ε.) κατέθεσε δάφνινο στεφάνι στη μνήμη του, από τον Πρόεδρό της Λουκά Χριστοδούλου.

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ.

Comments

comments

Tags: ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Facebook